Ξεκινούν οι Παρακλήσεις στην Υπεραγία Θεοτόκο

 

Ξεκινούν από σήμερα και κάθε  απόγευμα στις 20:00 μμ στον Ιερό μας Ναό , 

οι Παρακλητικοί Κανόνες προς την Υπεραγία Θεοτόκο. Θα προηγείται η Ακολουθία του Εσπερινού

Παναγία !!! Τὸ γλυκύτερο ὄνομα στὰ χείλη κάθε Χριστιανοῦ

 

     Ποῖον δέ φθέγξασθαι στόμα ἤ ποία γλῶσσα λαλῆσαι περί τῆς μεγαλωνύμου ... Θεοτόκου Μαρίας, μητρός τοῦ Κυρίου ... Αὕτη γάρ καί τάς τῶν οὐρανῶν δυνάμεις ἐξένισε ...» ἀναφωνεῖ ὁ άγιος Ἐπιφάνιος, Ἐπίσκοπος Κύπρου. Ποῖος δηλαδή εἶναι ἱκανός, ποῖον δέ στόμα θά ἐκφράσῃ καί ποία γλῶσσα θά λαλήσῃ διά τήν Μεγαλώνυμον Θεοτόκον Μαρίαν, τήν Μητέρα τοῦ Κυρίου ... Διότι Αὐτή ἔκαμε νά γεμίζουν ἀπό ἔκπληξιν καί αὐτές οἱ δυνάμεις τῶν Οὐρανῶν».

Υπεράγαθε Δέσποινα Θεοτόκε, η μετά Θεόν ελπίς πάντων των περάτων της γης

 

Υπεράγαθε Δέσποινα Θεοτόκε, επάκουσον της οικτράς μου δεήσεως και μη καταισχύνης με από της προσδοκίας μου,η μετά Θεόν ελπίς πάντων των περάτων της γης. Τον βρασμόν της σαρκός μου κατάσβεσον. Τον εν τη ψυχή μου αγριότατον κλύδωνα κατεύνασον. Τον πικρόν θυμόν καταπράϋνον.

Τον τύφον και την αλαζονείαν της ματαίας οιήσεως εκ του νοός μου αφάνισον. Τας νυκτερινάς φαντασίας των πονηρών πνευμάτων και τας μεθημερινάς των ακαθάρτων εννοιών προσβολάς εκ της καρδίας μου μείωσον. Παίδευσόν με την γλώσσαν λαλείν τα συμφέροντα. Δίδαξον τους οφθαλμούς μου βλέπειν ορθώς της αρετής την ευθύτητα. Τους πόδας μου τρέχειν ανυποσκελίστως ποίησον την μακαρίαν οδόν των του Θεού εντολών. Τας χείρας μου αγιασθήναι παρασκεύασον , ίνα αξίως αίρω αυτάς προς τον Ύψιστον. Κάθαρόν μου το στόμα, ίνα μετά παρρησίας επικαλείται Πατέρα τον φοβερόν Θεόν και πανάγιον. Άνοιξόν μου τα ώτα, ίνα ακούω αισθητώς και νοητώς τα υπέρ μέλι και κηρίον γλυκύτερα των αγίων Γραφών λόγια , και βιώ κατ ‘ αυτά από σου κραταιούμενος.

… Δια γαρ σου , πανύμνητε και υπεράγαθε Δέσποινα, περισώζεται πάσα βροτεία φύσις αινούσα και ευλογούσα Πατέρα, Υιόν και Άγιον Πνεύμα, την παναγίαν Τριάδα και ομοούσιον, πάντοτε, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά

Καταφυγή και προσευχή στη Μητέρα της Ζωής και Μητέρα όλων μας

 

Κάθε χρόνο στις 15 Αυγούστου εορτάζουμε την Κοίμηση και Μετάσταση της Θεοτόκου, που ονομάζεται και Πάσχα του καλοκαιριού. Αν η μνήμη ενός Αγίου αποτελή αφορμή χαράς και πανηγύρεως για όλη την Εκκλησιαστική Κοινότητα, η Κοίμηση της Θεοτόκου είναι χαρά και πανηγύρι υπέρλαμπρο για όλη την Ορθόδοξη οικουμένη.

Πεπικοιλμένη τη θεία δόξη..., γράφει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Προικονήσου Ιωσήφ

 

Αύγουστος με ήλιο που τρυπάει την πέτρα. Αύγουστος με μελτέμι που διακόπτει τον καύσωνα και παρηγορεί. Αύγουστος που πασπαλίζει με μυρωμένη αλισάχνη το πρόσωπο. Αύγουστος με αψειά μυρωδιά ρίγανης καὶ θυμαριού. Αύγουστος με πανσέληνο λίρα χρυσή παλαιάς κοπής. Αύγουστος με τρυγητούς και σταφυλοπατήματα. Αύγουστος με καμπάνες, με Παρακλήσεις και με Λειτουργίες σε ταπεινά ξωκκλήσια στ’ ακρογιάλια και στις βουνοπλαγιές...

Χαίρε Παντάνασσα, Χαίρε Βασίλισσα των αγγέλων,Δέσποινα του κόσμου

 

Η Θεοτόκος, η μητέρα του Κυρίου μας, έζησε σύμφωνα με τους Πατέρες πενήντα πέντε χρόνια και πλέον. Το τέλος της επίγειας ζωής της, κατά την παράδοση τησ Εκκλησίας το πληροφορήθηκε τρεις ημέρες νωρίτερα απο τον γνωστό σ' εκείνην αρχάγγελο Γαβριήλ ο οποίος της είπε ότι είναι καιρός να πάει κοντά στον Υιό της. Ετσι με πόθο να συναντήσει τον Υιό και Θεό της, η Μαρία ανέβηκε στο όρος των Ελαίων για να προσυχηθεί. Αφού προσευχήθηκε γύρισε στο σπίτι της στα Ιεροσόλυμα, έστειλε μήνυμα στούς γνώστους και στους Αποστόλους. Οταν όλοι συγκεντρώθηκαν τους διαβεβαίωσε πως δεν θα τους αφήσει ορφανούς και πως θα εποπτεύει ολόκληρο τον κόσμο. Οταν όλα είχαν τελείωσει ένας βροντερός ήχος συγκλόνισε το σπίτι της Παναγίας.Επείτα υψώνοντας τα δύο της χέρια στον ουρανό, προσευχήθηκε για την ειρήνη όλου του κόσμου και ευλόγησε τους Απόστολους. Υστερα ξάπλωσε στο κρεβάτι και αφού τακτοποίησε το σώμα της παρέδωσε την Πανάγια ψυχή της στα χέρια του Υιού της. H θαυμαστή παράσταση των Αποστόλων στις τελευταίες στιγμές της Θεοτόκου υποδηλώνει το θέλημα του Θεού να μην παραμένει ο άνθρωπος μόνος του στο τέλος της ζωής του. Το τέλος ενός ανθρώπου είναι ενα εκκλησιαστικό γεγονός μέσα στο σώμα της εκκλησίας. Ο χριστιανός δεν είναι ποτέ μόνος. Τον χαιρετά η Στρατευόμενη και τον υποδέχεται η Θριαμβεύουσα. Αν λοιπόν η έξοδος ενός απλού μέλους είναι γεγονός εκκλησιαστικό, τότε η έξοδος της Πρώτης γυναίκας μέσα στην εκκλησία είναι το κατ' εξοχήν γεγονός. Απήχηση της αλήθειας αυτής είναι ο πάνδημος εορτασμός της Θεοτόκου.

Παναγία: το έμψυχον του Χριστού αρτοφόριον

 

Από τα παλαιότερα χρόνια ο άνθρωπος έστηνε κι έχτιζε «ιερά», τόπους λατρείας. Στην Παλαιά Διαθήκη, ποιος δε θυμάται τη Σκηνή του Μαρτυρίου, μέσα στην οποία οι Ιουδαίοι φύλαγαν τις πλάκες της Διαθήκης και τη στάμνα με το μάννα, την ουράνια τροφή που τους έστειλε ο Θεός στα χρόνια της περιπλάνησής τους για τη Γη της Επαγγελίας; Ποιος δε θυμάται τον περίφημο Ναό του Σολομώντα, στα Ιεροσόλυμα, ή ποιος δε γνωρίζει πως οι Χριστιανοί, ευθύς εξ αρχής, διαμόρφωναν ή έχτιζαν «Ιερά Τεμένη», μέσα στα οποία λάτρευαν «εν πνεύματι και αληθεία» τον Τριαδικό Θεό μας;

   Κάθε τόπος και περιοχή έχει να παρουσιάσει Ναούς, παρεκκλήσια και εξωκλήσια, όμορφους ή απλούς, μεγάλους ή ταπεινούς. Και η χώρα μας, με τη δική της Ορθόδοξη ταυτότητα και μακραίωνη παράδοση, καυχάται για το πλήθος των Ναών και των εκκλησιών της. Ο κάθε Ναός, σύμφωνα με τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας, είναι τόπος προσευχής των πιστών και χώρος συνάντησης των «εν Χριστώ» αδελφών. Είναι όμως και κάτι παραπάνω: Είναι «επίγειος ουρανός, στον οποίον ο Επουράνιος Θεός κατοικεί και περιπατεί» (Άγιος Γερμανός, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως). Πώς είναι δυνατόν να «κατοικεί» κάπου συγκεκριμένα ο άσαρκος Θεός, αφού δεν είναι ύπαρξη όμοια με τη δική μας; Κι όμως «πληρεί», γεμίζει, το Ναό - τον κάθε Ορθόδοξο Ναό - ο Τριαδικός Θεός μας, ως «Πνεύμα», όπως το οξυγόνο που υπάρχει παντού. Και σωματικά ακόμα κατοικεί ο Θεός μας μέσα στον κάθε Ορθόδοξο Ναό, συγκεκριμένα πάνω στην Αγία Τράπεζα, μέσα στο επίχρυσο καλαίσθητο πυργίσκο, το Ιερό Αρτοφόριο. Μέσα σ’ αυτό ο Ιερέας φυλάσσει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, τη Θεία Κοινωνία από τη Μεγάλη Πέμπτη!

Ξεκινούν οι Παρακλήσεις στην Υπεραγία Θεοτόκο στον Ιερό μας Ναό κάθε απόγευμα στις 20:00μμ

 Ξεκινούν στον Ιερό μας Ναό, κάθε απόγευμα από τη Δευτέρα 1η Αυγούστου 

και κάθε απόγευμα στις 20:00μμ 

οι Ιερές Παρακλήσεις προς την Υπεραγία Θεοτόκο

 εν΄οψει της Θεομητορικής Εορτής της Κοιμήσεώς Της.

Πρόγραμμα εορτασμού Αγίας Παρασκευής στο εξωκλήσι της Αγίας Ελεούσας Παραβόλας

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

ΠΑΡΑΒΟΛΑΣ

Την προσεχή  Tρίτη 26 Ιουλίου 2022, εορτάζει  και πανηγυρίζει  το εξωκλήσι της Αγιας Ελεούσας ( νέο Κοιμητήριο) στην Παραβόλα επί τη αναμνήσει θαύματος της Αγίας Οσιοπαρθενομάρτυρος Παρασκευής της Αθληφόρου

Το  πρόγραμμα της εορτής  έχει ως εξής :

• Αφ’ εσπέρας  Δευτέρας  25 Ιουλίου 2022  και ώρα  19:00 μμ  θα τελεσθεί ο  Μέγας    Πανηγυρικός   Εσπερινός στο εξωκλήσι της Αγίας Ελεούσης

• Το  πρωί  της    Τρίτης  και περί ώρα  07:30 πμ  θα τελεσθεί η ακολουθία του  Όρθρου  και  εν συνεχεία Πανηγυρική  Θεία Λειτουργία μετά Θείου Κηρύγματος

Δωρεάν μεταφορά των πιστών με ΤΑΞΙ

θα γίνεται την παραμονή της εορτής κατά την Ακολουθία του Εσπερινού και ανήμερα της εορτής κατά της διάρκεια της Θείας Λειτουργίας από την πλατεία του χωριού

Εκ του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου 

Πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών προσεχών ημερών στον Ιερό μας Ναό

Στον Ιερό μας Ναό είναι προγραμματισμένο να τελεσθούν οι κάτωθι Θείες Λειτουργίες . Τις παραμονές θα τελεσθούν και οι αντίστοιχοι Εσπερινοί ώρα 19:00μμ

Θεία Λειτουργία θα τελεσθεί:

• Την Τετάρτη 20 Ιουλίου 2022 επι τη εορτή του Προφήτη Ηλία
• Το Σάββατο 23 Ιουλίου 2022
• Την Κυριακή 24 Ιουλίου 2022
• Την Τρίτη26 Ιουλίου στο εξωκλήσι της Αγίας Ελεούσης επί τη αναμνήσει θαύματος της Αγίας Παρασκευής
• Την Τετάρτη 27 Ιουλίου επί της εορτή του Αγίου Παντελεήμονος
• Την Πέμπτη 28 Ιουλίουθ 2022 επί τη εορτή της Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου
•  Την Κυριακή 31 Ιουλίου 2022

Βίος και πολιτεία της Αγίας Μαρίνας της θαυματουργού

 

Η παρθενομάρτυς Μαρίνα γεννήθηκε στη μικρή πόλη Αντιόχεια της Πισιδίας, γύρω στο έτος 270, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Διοκλητιανός ή ο Κλαύδιος Καίσαρας. Οι γονείς της άνηκαν στην ανώτερη τάξη της περιοχής της Πισιδίας, ο πατέρας ήταν διακεκριμένος και σεβαστός από τους εθνικούς ιερέας των ειδώλων, λεγόταν δε Αιδέσιος.Αμέσως μετά τη γέννηση της Μαρίνας, έφυγε από την παρούσα ζωή η μητέρα της. Έτσι ο πατέρας αναγκάστηκε να αναθέσει την ανατροφή της θυγατέρας του σε μία άλλη γυναίκα.Φαίνεται ότι η γυναίκα στην οποία ο Αιδέσιος είχε εμπιστευτεί την ανατροφή της κόρης του ήταν χριστιανή. Έτσι και η μικρή Μαρίνα γαλουχήθηκε νωρίς στη νέα πίστη του Χριστού. Και σε ηλικία 12 ετών έλαβε το Βάπτισμα και συγκαταριθμήθηκε ως μέλος στην εκλεκτή ποίμνη του Κυρίου. Με αμείωτο ενδιαφέρον ποθούσε να μάθει καθετί πού είχε σχέση με τον Ιησού Χριστό. Κι όλα αυτά δημιούργησαν μέσα της την ιερή επιθυμία να μαρτυρήσει, για το Σωτήρα και Λυτρωτή της, αν Εκείνος τη θεωρούσε ποτέ άξια για κάτι τέτοιο.O πατέρας της Αιδέσιος όταν πληροφορήθηκε ότι ήταν χριστιανή, τυφλωμένος από το φανατισμό της ειδωλολατρικής θρησκείας του, μίσησε το ίδιο το σπλάχνο του και αποκλήρωσε τη μοναχοκόρη του.

Κηρυγμα Σεβασμιωτάτου Τοποτηρητού Μητροπολίτου Ναυπάκτου & Αγίου Βλασίου κκ Ιεροθέου για τη σημερινή Κυριακή

 

 

 Ἀγαπητοί ἀδελφοί,

Ὁ Θεάνθρωπος Χριστός ἀπεκάλεσε τούς μαθητάς Του, «φῶς τοῦ κόσμου» (Ματθ. ε', 14). Ὁ χαρακτηρισμός αὐτός ἔχει πραγματική σημασία καί ὄχι ἠθική. Αὐτό σημαίνει ὅτι οἱ μαθητές εἶναι «φῶς τοῦ κόσμου», ὄχι ἁπλῶς γιατί ἔχουν μερικά ἐξωτερικά ἔργα, ἀλλά γιατί συνδέονται μέ τόν Χριστό ὁ Ὁποῖος εἶναι τό ἀληθινό «Φῶς τοῦ κόσμου» (Ἰω. η΄, 12).

Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἑρμηνεύουν ὅτι «φῶς τοῦ κόσμου» εἶναι οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι, ἀφοῦ πέρασαν ὅλη τήν αἴσθηση τοῦ κόσμου, ἔφθασαν μέ τόν φωτισμένο νοῦ στά ὑπέρ αἴσθηση, ἑνώθηκαν μέ τόν Χριστό καί ἔπειτα «ἐρεύγονται» ἀπό τήν καθαρή καρδιά τους λόγους ἀγαθούς ἐν μέσῳ τῆς Ἐκκλησίας. Ἔγιναν πνευματικοί, ἀφοῦ προηγουμένως μέ τήν νηστεία καί τήν ἀγρυπνία καθάρισαν τήν σάρκα, μέ τά δάκρυα ἐκλέπτυναν τήν παχύτητα τῆς καρδιᾶς, μέ τήν κακοπάθεια ἐνέκρωσαν τά μέλη τους, μέ τήν προσευχή καί τήν μελέτη ἐπλήρωσαν τόν νοῦ ἀπό φῶς, μέ τήν ἀπάρνηση τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν ἐχώρισαν τίς ψυχές ἀπό τήν προσπάθεια τοῦ σώματος. Τέτοιοι ἦταν ὅλοι οἱ ἅγιοι καί ἰδιαιτέρως οἱ ἅγιοι Πατέρες.

Κηρυγμα Σεβασμιωτάτου Τοποτηρητού Μητροπολίτου Ναυπάκτου & Αγίου Βλασίου κκ Ιεροθέου για την αυριανή Κυριακή

 «Κύριε οὐκ εἰμί ἱκανός ἵνα μου ὑπό τήν στέγην εἰσέλθῃς,

ἀλλά μόνον εἰπέ λόγῳ καί ἰαθήσεται ὁ παῖς μου» (Ματθ. η΄ 8)

 

Ἀγαπητοί ἀδελφοί,

Σήμερα ὑπάρχει μεγάλη σύγχυση σέ ὅλα τά θέματα καί κατά συνέπεια καί στά θρησκευτικά, ὁπότε εἶναι ἀνάγκη νά παρου­σιάζεται ἡ θεολογία τῆς Ἐκκλησίας γιά νά διακρίνεται ἡ ἀλήθεια ἀπό τήν πλάνη. Εἶναι γνωστό ὅτι μιά «Ἐκκλησία» πού δέν θεολογεῖ καί μιά «θεολογία» πού δέν ἐκκλησιάζεται δέν ἐξυπηρετεῖ τό ἔργο τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου.

Πολλές φορές σκέφτομαι: Πῶς μερικοί κάνουν μιά ἠθικολογική ἀνάλυση τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ τήν στιγμή κατά τήν ὁποία ἡ Ἐκκλησία μέ τά λατρευτικά της κείμενα, μέ τήν ἁγιογραφία κλπ. ἐπιμένει νά θεολογῆ; Γιατί γίνεται αὐτή ἡ διάσπαση τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς; Πῶς εἶναι ἐπιτρεπτό, γιά παράδειγμα, κατά τήν ἑορτή τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Χριστοῦ τά τροπάρια νά παρου­σιάζουν ὅλη τήν μυστική ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας καί οἱ Χριστιανοί νά ἀκοῦνε ἕνα ἀθεολόγητο ἠθικολογικό κήρυγμα; Γι᾿ αὐτό μέ ἁπλές λέξεις θά παρουσιάσω μερικές θεολογικές πλευρές γιά τήν διδα­σκαλία καί τά θαύματα, πού ἐπιτέλεσε ὁ Χριστός, λαμβάνοντας ἀφορ­μή ἀπό τό θαῦμα τοῦ δούλου τοῦ ἑκατοντάρχου πού ἀκού­σαμε στό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα.

Η αφοβία των μαρτύρων και ο φόβος του σημερινού ανθρώπου,

Του π Ιωάννου Γκιάφη

 Ένα από τα βασικά συναισθήματα του ανθρώπου είναι και αυτό του φόβου. Μόλις κάποιος συνειδητοποιεί ότι κινδυνεύει ή ότι απειλείται η ακεραιότητά του, αμέσως εκδηλώνει το συναίσθημα του φόβου. Πρόκειται, σύμφωνα με την επιστήμη της ψυχολογίας, για έναν προστατευτικό μηχανισμό του οργανισμού. Δεν είναι παρά μια αμυντική αντίδραση του ατόμου, όταν διακυβεύεται η ίδια του η ζωή. Και πράγματι ο σημερινός άνθρωπος διαρκώς εμφορείται από το φοβικό σύνδρομο είτε όσον αφορά το παρόν, είτε το άγνωστο μέλλον. Αγωνιά και αγχώνεται για την επίτευξη των παροντικών προσδοκιών του, αλλά και "χάνει τον ύπνο του" για την πραγμάτωση των μελλοντικών σχεδίων του. Το θλιβερό είναι ότι κυριευμένος απ' τον φόβο φθάνει σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις(ψυχασθένειες, αυτοκτονίες κ.ά.). Συνεπώς η μη σωστή διαχείριση του φόβου μπορεί να οδηγήσει σε καταστρεπτικά αποτελέσματα την ανθρώπινη ύπαρξη.

Κηρυγμα Σεβασμιωτάτου Τοποτηρητού Μητροπολίτου Ναυπάκτου & Αγίου Βλασίου κκ Ιεροθέου για την αυριανή Κυριακή

«οἱ δέ εὐθέως ἀφέντες τό πλοῖον καί τόν πατέρα αὐτῶν

ἠκολούθησαν αὐτῷ» (Ματθ. δ', 22)

Ἀγαπητοί ἀδελφοί,

Μιά ἀπό τίς πιό δύσκολες, ἀλλά ἀπαραίτητες ἀλήθειες τῆς Ἐκκλησίας γιά τόν σύγχρονο ἄνθρωπο εἶναι ἡ διδασκαλία περί τῆς ὑπακοῆς. Ὁ Χριστός τήν θέτει σάν ἀπαραίτητο ὅρο σωτηρίας καί τελειότητος. Ἔτσι ὅταν κάλεσε τούς Μαθητές Του, ἐκεῖνοι τά ἄφησαν ὅλα καί Τόν ἀκολούθησαν.

Ὁ σύγχρονος ὅμως ἄνθρωπος δέν μπορεῖ νά καταλάβη τήν ἀξία τῆς ὑπακοῆς. Τήν θεωρεῖ καταστρεπτική γιά τήν προσωπικότητά του. Αὐτό συμβαίνει γιατί ἔχει θεοποιήσει τήν λογική πού νομίζει ὅτι ἔχει μεγάλη ἀξία. Ὅταν κανείς ζῆ μέ λογικοκρατία, τότε εἶναι ἐντελῶς ἀνίκανος νά κατανοήση τήν μεγάλη ἀξία τῆς ὑπακοῆς.

Εγκύκλιος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος που θα αναγνωσθεί την Κυριακή των Αγίων Πάντων σε όλους τους Ιερούς Ναούς

Πρός

τό Χριστεπώνυμο Πλήρωμα

τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Θέμα: «Τά χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί οἱ ψευδοπροφῆτες»

 Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Μία ἑβδομάδα μετά τήν Ἑορτή τῆς Πεντηκοστῆς, κατά τήν ὁποία φανερώθηκε ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ στὸν κόσμο, τιμοῦμε τά γεννήματα αὐτῆς τῆς «καινῆς κτίσεως» τῆς Χάριτος, τῆς Ἐκκλησίας δηλαδή, πού εἶναι ὅλοι οἱ Ἅγιοι τοῦ Θεοῦ, οἱ ἀληθινά Πνευματοφόροι ἄνθρωποι.

Τό Πανάγιο Πνεῦμα εἶναι ἡ πηγή τῆς Ἁγιότητος καί ὅλων τῶν χαρισμάτων. Χαρίζει τήν θεοποιό Χάρη ἀνάλογα μέ τήν πνευματική κατάσταση τοῦ ἀνθρώπου «καθώς βούλεται» . Κατά τούς θεοφόρους Πατέρες ἡ ἐργασία τῶν ἐντολῶν καί ἡ προσευχή εἶναι αἰτίες χορηγήσεως τῆς ἐνεργείας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. «Κατ’ ἀναλογίαν τῆς ἐργασίας τῶν ἐντολῶν», γράφει ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Ἀσκητής, ὄχι οἱ ἀκροατές, ἀλλά οἱ ποιητές τοῦ νόμου θά γίνουν κατοικητήρια τοῦ Παναγίου Πνεύματος . Κατά τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων, αὐτό στό ὁποῖο μποροῦμε νά μετάσχουμε δέν εἶναι ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ, ἀλλά ἡ ἐνέργεια. Αὐτή ἡ ἐνέργεια ὀνομάζεται θεοποιός Χάρη, Φῶς καί Πνεῦμα Θεοῦ καί ὁδηγεῖ τόν ἄνθρωπο στήν θέωση . Οἱ ταπεινοί γίνονται ἀποδέκτες τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ. Μόνον αὐτοί μποροῦν νά ἀποφανθοῦν μετά βεβαιότητος γιά τά παρόντα καί τά μέλλοντα, νά διακρίνουν ποῦ ὑπάρχει ἀλήθεια καί ποῦ τό ψεῦδος. Οἱ Ἅγιοι καί θεόπτες τῶν χαρισμάτων δέν κομπάζουν, ἀλλά ταπεινώνονται ἀκόμη περισσότερο μετά τήν θεία Ἐπίσκεψη. Ἀντίθετα, οἱ στερούμενοι τῆς Χάριτος εἶναι ψευδοπροφῆτες, πλανῶντες καί πλανώμενοι, λύκοι βαρεῖς μή φειδόμενοι τῶν λογικῶν προβάτων τῆς Ἐκκλησίας καί διακατέχονται ἀπό πνεῦμα ὑπερηφανείας καί κενοδοξίας. Τό φαινόμενο αὐτό τῶν ψευδοαγίων ὑπάρχει σέ κάθε ἐποχή.

Εκοιμήθη ο πολυσέβαστος και λιαν αγαπητός μας Ευαγγελος Μποτσέτος, Πρωτοψαλτης του Ιερού μας Ναού

Εκοιμήθη εν Κυρίω την Πέμπτη 16 Ιουνίου 2022 ο πολιός Ιεροψάλτης της τοπικής μας Εκκλησίας, Ευάγγελος Μποτσέτος. Ο αείμνηστος και λιαν αγαπητός μας Ευάγγελος, υπήρξε λαμπρός Ιεροψάλτης, με γνώση της Βυζαντινής Μουσικής και άριστη φωνή αναγνωρισμένος . Διηκόνησε πιστά τα ιερά αναλόγια με συνέπεια και ύφος βυζαντινό. Εχρημάτισε στην ιεροψαλτική του πορεία επί σειρά ετών Πρωτοψάλτης του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου Παραβόλας.

Υπήρξε άριστος συνεργάτης του Ιερού Κλήρου, σοβαρός, ευπρεπής, ευσυνείδητος, γινόταν σε κάθε Θεία Λειτουργία αλλά και σε κάθε Ιερή Ακολουθία, ο σεμνός συνοδοιπόρος του λειτουργούντος Ιερέως, μια ευλαβική παρουσία μέσα στη Θεία Λειτουργία, που έτερπε και είλκυε το εκκλησίασμα σε μια απο καρδίας πνευματική συμμετοχή στα ιερουργούμενα και τελούμενα εντός του Ιερού Βήματος. Ευγενής σε όλους, πράος αλλά και αυστηρός στα της Βυζαντινής μουσίκης και στα του Τυπικού της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας. 

Αυτόν τον ξεχωριστό άνθρωπο που έζησε, έψαλε και έφυγε από την ματαιότητα αυτού του κόσμου, όχι μόνο ευχόμεθα αλλα και προσευχόμεθα και διατηρούμε την ελπίδα πως ο Κύριος και Θεός μας θα τον αναπάυσει εν χωρα ζώντων και εν σκηναίς δικαίων. Αιωνία του η μνήμη!!!

Το Άγιον Πνεύμα

 Όταν ο Κύριος υποσχόταν στους Αποστόλους τη μέγιστη δωρεά του Πνεύματος, είπε: «Εγώ φεύγω, αλλά ο Παράκλητος, το Άγιο Πνεύμα, που θα στείλει ο Πατέρας στο όνομά μου, Εκείνος θα σας διδάξει τα πάντα». Εκείνος, λοιπόν, θα προσευχηθεί και Εκείνος θα κλάψει, γιατί, όπως λέει κι ο Απόστολος, εμείς δεν ξέρουμε πως να προσευχηθούμε, όπως πρέπει, αλλά το Πνεύμα το ίδιο μεσιτεύει για εμάς με στεναγμούς, που δεν εκφράζονται με λέξεις (Ρωμ. 8,26).... Και όταν, σύμφωνα με την υπόσχεση, κατά την ημέρα της πεντηκοστής επιφοίτησε ο Παράκλητος και η δύναμη του αγαθού πνεύματος σκήνωσε στις ψυχές των Αποστόλων, αφαιρέθηκε από αυτούς ολότελα το κάλυμμα της κακίας, καταργήθηκαν τα πάθη και ξεσκεπάσθηκαν τα μάτια της καρδιάς τους. Και αφού γέμισαν από σοφία και έγιναν τέλειοι από το Πνεύμα, διά μέσου του Πνεύματος έμαθαν πως να πράττουν το θέλημα του Θεού και από Εκείνο χειραγωγήθηκαν σε ολόκληρη την αλήθεια, καθώς Εκείνο έγινε ο ηγεμόνας κι ο βασιλιάς των ψυχών τους. 

Κι εμείς, λοιπόν, όταν μας έρχεται να κλάψουμε, ενώ ακούμε το λόγο του Θεού, ας παρακαλέσουμε το Χριστό με αδίστακτη πίστη να έλθει σε εμάς το Πνεύμα, όπως ελπίσαμε, το οποίο αληθινά ακούει και προσεύχεται, σύμφωνα με το θέλημα και τη βούληση του Θεού

Μέ τήν κάθοδον τοῦ Ἁγίου Πνεύματος κατά τήν Πεντηκοστήν ἐνεφανίσθη ἐπισήμως εἰς τόν κόσμον ἡ Ἐκκλησία

 Πεντήκοντα ἡμέρας μετά τό Πάσχα ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τήν Πεντηκοστήν εἰς ἀνάμνησιν τῆς ἐπιφοιτήσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐπί τούς ἁγίους Μαθητάς τοῦ Κυρίου. Ἡ ἐπιφοίτησις αὐτή ἔγινε τήν ἡμέραν πού οἱ Ἰουδαῖοι ἑώρταζον τήν ἑορτήν τῆς Πεντηκοστῆς. Οἱ Ἰουδαῖοι μέ τήν ἑορτήν αὐτήν ηὐχαρίστουν τόν Θεόν διά τήν συγκομιδήν τῶν σιτηρῶν. Διά τοῦτο ἡ Πεντηκοστή ἐλέγετο καί ἑορτή τοῦ θερισμοῦ ἤ τῶν πρώτων καρπῶν. Κατά τούς χρόνους ὅμως τοῦ Κυρίου εἶχε καί ἄλλην σημασίαν. Ἦτο ἑορτή ἀναμνηστική τῆς παραδόσεως ὑπό τοῦ Θεοῦ τοῦ Νόμου εἰς τόν Μωϋσῆν, πού ἔγινε τήν 50ήν ἡμέραν μετά τό Πάσχα.

Το Πανάγιο Πνεύμα μέσα από την Καινή Διαθήκη

 

Η ενανθρώπηση του Υιού και Λόγου του Θεού και όλο το έργο της θείας Οικονομίας δεν γίνεται ανεξάρτητα από το Άγιον Πνεύμα. Ο Μ. Βασίλειος στο σημείο αυτό είναι πολύ εκφραστικός. Λέγει ότι, όταν επιδημή στον κόσμο ο Χριστός, το Άγιον Πνεύμα προτρέχει, αφού αυτό εξαγγέλλει την έλευσή Του και αποκαλύπτει την παρουσία Του. Με την ένσαρκη παρουσία του Χριστού στον κόσμο και το Πνεύμα το Άγιον είναι αχώριστο. Τα ενεργήματα των δυνάμεων και τα χαρίσματα των ιαμάτων γίνονται με την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος. Οι δαίμονες εξέρχονται από τους ανθρώπους δια του Πνεύματος του Θεού. Ο διάβολος καταργείται με την συμπαρουσία του Αγίου Πνεύματος. Η απολύτρωση των αμαρτιών γίνεται με την Χάρη του Αγίου Πνεύματος. Η εξανάσταση των νεκρών γίνεται με την ενέργεια του Πνεύματος.

Οι ενέργειες του Αγίου Πνεύματος και τα χαρίσματα που δίνει στα μέλη της Εκκλησίας

 

Οι Πατέρες διδάσκουν ότι, ενώ το Άγιον Πνεύμα ενεργεί σε ολόκληρη την κτίση και σε όλους τους ανθρώπους, εν τούτοις κάθε άνθρωπος μετέχει των ενεργειών Του κατ’ αναλογία, και μάλιστα ανάλογα με την δεκτικότητά του. Πρέπει κανείς να έχη δεκτικό όργανο για να λάβη τα πολυποίκιλα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος.

Ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, αναφερόμενος σε αυτό το θέμα, λέγει ότι οι άγιοι αποκτούν διάφορα χαρίσματα όχι από την φυσική τους δύναμη, αλλά από την θεία δύναμη. Δηλαδή, όλα τα χαρίσματα δίνονται από το Άγιον Πνεύμα, αλλά αυτό γίνεται ανάλογα με την δεκτικότητά τους. Το Άγιον Πνεύμα δεν ενεργεί σοφία στους αγίους, χωρίς τον νού που δέχεται σοφία, ούτε γνώση, αν δεν υπάρχη η δύναμη του λογικού, ούτε πίστη, χωρίς την πληροφορία του νού και του λογικού περί των μελλόντων, ούτε χαρίσματα ιαμάτων, χωρίς την φυσική φιλανθρωπία. Αυτό σημαίνει ότι οι άγιοι λαμβάνουν το χάρισμα της θεολογίας, το χάρισμα της γνώσεως, το χάρισμα των ιαμάτων, εάν υπάρχη δεκτικό όργανο για την λήψη αυτού του χαρίσματος.

Αυτό δεν συμβαίνει μόνο για τα χαρίσματα της θεολογίας, αλλά και για άλλα χαρίσματα. Λέγονται χαρίσματα γιατί χαρίζονται από τον Θεό, αλλά ανάλογα με την πνευματική κατάσταση του κάθε ανθρώπου. Ο άγιος Μάξιμος και πάλι επισημαίνει ότι κάθε πιστός δέχεται την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος ανάλογα με την πίστη και την κατάσταση της ψυχής του.

Ο άγιος Νικόδημος ο αγιορείτης μετά την ερμηνεία του κανόνος κάθε Δεσποτικής εορτής κάνει υπαρξιακές προεκτάσεις, τονίζοντας τον τρόπο με τον οποίο ο Χριστιανός θα αξιωθή να ζήση αυτό το γεγονός στην προσωπική του ζωή. Συνήθως χρησιμοποιεί μια χαρακτηριστική φράση: "Πώς και κατά τίνα τρόπον". Θεωρώ αυτήν την φράση πολύ σημαντική, γιατί κάνει το κήρυγμα της Εκκλησίας συγκεκριμένο και όχι αφηρημένο. Λέγεται αυτό γιατί είναι δυνατόν να ομιλούμε για θεολογικά ζητήματα κατά τρόπο θεωρητικό, που δεν αγγίζουν την ψυχή μας. Μια τέτοια αναφορά δεν είναι ορθόδοξη. Γιατί, όταν διαβάζουμε τις ομιλίες των αγίων Πατέρων της Εκκλησίας διαπιστώνουμε ότι αναλύουν τα γεγονότα μέσα από την προοπτική του "πώς και κατά τινα τρόπον".

Έτσι και στο τέλος των ερμηνευτικών αναλύσεων των κανόνων της Πεντηκοστής, ο άγιος Νικόδημος ο αγιορείτης παρουσιάζει πώς και εμείς μπορούμε να αποκτήσουμε το Άγιον Πνεύμα αισθητώς στην καρδιά μας. Χρησιμοποιώντας το παράδειγμα των Αποστόλων, οι οποίοι υπακούοντας στην εντολή του Χριστού επέστρεψαν στα Ιεροσόλυμα και παρέμειναν διαρκώς εκεί, έως ότου έλαβαν το Άγιον Πνεύμα, λέγει ότι αυτός είναι ο τρόπος δια του οποίου μπορούμε να γίνουμε μέτοχοι της ενεργείας του Αγίου Πνεύματος. Θα πρέπη να καταφρονήσουμε όλα τα του κόσμου, και αφού επιστρέψει ο νούς μέσα στην καρδιά, σαν σε ιερό, να προσευχόμαστε συνεχώς κατά τον λόγο του Αποστόλου Παύλου "αδιαλείπτως προσεύχεσθε" (Α' Θεσ. ε', 17). Θα πρέπη, δηλαδή, να σηκωθούμε υψηλά από τα γήινα, επάνω από κάθε φιληδονία, φιλαργυρία και φιλοδοξία και κάθε άλλο πάθος, και να ευρισκόμαστε συνεχώς στο υπερώο, στον καθαρό νού. Τότε, η καρδιά θα είναι απηλλαγμένη από πάθη και η ψυχή ειρηνική από βλασφήμους, πονηρούς και αισχρούς λογισμούς. Ο Μ. Βασίλειος θα πη ότι είναι αδύνατον να γίνουμε χωρητικοί της θείας Χάριτος, εάν δεν βγάλουμε από την ψυχή μας όλα τα πάθη της κακίας. "Δεί τοίνυν εκχυθήναι τα προϋπάρχοντα, ίνα δυνηθή χωρηθήναι τα επαγόμενα".

Ο άγιος Διάδοχος Φωτικής διδάσκει ότι με το άγιον Βάπτισμα λάβαμε το Άγιον Πνεύμα μέσα στην καρδιά και γίναμε μέλη του Σώματος του Χριστού. Όμως, με τα πάθη καλύψαμε αυτήν την Χάρη, η οποία δεν χάνεται τελείως, αλλά καλύπτεται από αυτά. Πρέπει, όμως, αφ’ ενός μεν να βγάλουμε την στάχτη των παθών, αφ’ ετέρου δε να βάλουμε ως ξύλα την εργασία των εντολών. Αλλά, για να ανάψουν τα ξύλα από την σπίθα της θείας Χάριτος πρέπει να φυσήσουμε δυνατά με την προσευχή, "Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ και Λόγε του Θεού, ελέησόν με", με την επιστροφή του νοός μας στην καρδιά. Αυτή η προσευχή ονομάζεται "νοερά και αγία προσευχή".

Αναλύοντας την σκέψη του ο άγιος Διάδοχος Φωτικής λέγει ότι όταν αυτή η προσευχή χρονίζη στην καρδιά όχι μόνο την καθαρίζει από τα πάθη, αλλά αφού βρη τον σπινθήρα της θείας Χάριτος αναπτύσσει ένα ξένο και θαυμαστό πύρ, το οποίο κατακαίει τις προσβολές των πονηρών λογισμών, γλυκαίνει την καρδιά και όλο τον εσωτερικό κόσμο και φωτίζει τον νού. Και ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς λέγει ότι εκείνος που συνάγει τον νού του στην καρδιά και τον ανυψώνει στον Θεό υφίσταται την καλή αλλοίωση.

Πραγματικά, με την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος, όταν ο άνθρωπος καταστή χωρητικό δοχείο, ανάπτεται μέσα στην καρδιά το πυρ της θείας Χάριτος. Ο Μ. Βασίλειος λέγει ότι υπάρχει πραγματική "πύρωσις του Πνεύματος η αναζωπυρούσα καρδίαν". Και μάλιστα ισχυρίζεται ότι αυτό το πυρ που φωτίζει τις ψυχές και καταστρέφει την καλάμη και τα αγκάθια, αυτό ενήργησε στους Αποστόλους που μιλούσαν με πύρινες γλώσσες, αυτό περιέλαμψε τον Απόστολο Παύλο, αυτό θέρμανε τις καρδιές του Κλεόπα και των σύν αυτώ, αυτό το πυρ είναι φυγαδευτήριο των δαιμόνων, αλλά και δύναμη αναστάσεως, ενέργεια αθανασίας, φωτισμός των αγίων ψυχών, σύσταση των λογικών δυνάμεων.

Οπότε, η Πεντηκοστή έγινε μια φορά ιστορικά, αλλά επαναλαμβάνεται στην ζωή των αγίων. Όταν οι θεούμενοι φθάνουν σε μια κατάσταση πνευματικής ζωής, τότε μετέχουν της Πεντηκοστής και γίνονται απόστολοι Ιησού Χριστού. Η Πεντηκοστή είναι το κορυφαίο σημείο του δοξασμού και της θεώσεως. Όσοι ακολουθούν την ίδια πορεία με τους Μαθητάς ανέρχονται σε αυτήν την θεωρία και μετέχουν της Χάριτος και της ενεργείας της Πεντηκοστής.

Δεν υπήρχε σκοπός να αναλυθούν όλα τα σχετικά με το Πρόσωπο του Αγίου Πνεύματος και τις ενέργειές Του. Υπάρχουν οπωσδήποτε πολλές και ενδιαφέρουσες πλευρές, αλλά εκείνο που επιδιώχθηκε να φανή είναι ότι η χριστολογία δεν μπορεί να αποδεσμευθή από την πνευματολογία, ούτε η πνευματολογία από την χριστολογία. Υπογραμμίσαμε κυρίως τα χριστολογικά γεγονότα της εορτής της Πεντηκοστής, που συνδέονται στενά με το Άγιον Πνεύμα.

Ο Απόστολος Παύλος είναι σαφής όταν λέγη: "όσοι γαρ Πνεύματι Θεού άγονται ούτοι εισίν υιοί Θεού" (Ρωμ. η', 14). Παιδιά του Θεού δεν είναι όλοι οι άνθρωποι που δημιουργήθηκαν από τον Θεό, αλλά όσοι οδηγούνται από το Άγιον Πνεύμα. Η υιοθεσία συνδέεται με την εσωτερική νοερά προσευχή: "εν ω κράζομεν, αββά ο πατήρ" (Ρωμ. η', 15). Το πνεύμα του Θεού που θα υπάρχη στην καρδιά του ανθρώπου "συμμαρτυρεί τω πνεύματι ημών ότι εσμέν τέκνα Θεού" (Ρωμ. η', 16). Δηλαδή, είναι υιός του Θεού αυτός που έχει μέσα του το Άγιον Πνεύμα, το οποίο συμμαρτυρεί και επιβεβαιώνει ότι ο άνθρωπος είναι τέκνο Θεού. Η ύπαρξη, όμως, του Αγίου Πνεύματος μέσα στην καρδιά επιβεβαιώνεται από την εσωτερική καρδιακή προσευχή που γίνεται με κραυγή.

Αν κάποιος άνθρωπος δεν έχη το Πνεύμα του Θεού μέσα του, δεν ανήκει στον Χριστό, που σημαίνει δεν είναι ζωντανό μέλος του Σώματος του Χριστού. Και αν ακόμη έχη κάποτε βαπτισθή, η Χάρη του βαπτίσματος παραμένει ανενεργός, και ο άνθρωπος είναι νεκρό μέλος της Εκκλησίας. Αυτό λέγεται από τον Απόστολο Παύλο σε ένα σημαντικό και αποκαλυπτικό χωρίο: "ει δε τις Πνεύμα Χριστού ουκ έχει, ούτος ουκ έστιν αυτού" (Ρωμ. η', 9). Δεν ανήκει κανείς στον Χριστό, αν δεν έχη το Άγιον Πνεύμα, με τις προϋποθέσεις που είδαμε προηγουμένως. Αντίθετα, αν κανείς έχη μέσα του το Άγιον Πνεύμα, είναι πραγματικό μέλος του Σώματος του Χριστού αφού δεν ζη "εν σαρκί, αλλά εν πνεύματι" (Ρωμ. η', 8-9). Και από το χωρίο αυτό φαίνεται πόσο στενά συνδέεται η χριστολογία με την πνευματολογία.

Σκοπός της ενανθρωπήσεως του Λόγου του Θεού είναι να λάβουν οι άνθρωποι το Άγιον Πνεύμα και να γίνουν μέλη του Σώματος του Χριστού, και έτσι να γίνουν κατοικητήριο του Τριαδικού Θεού. Γι’ αυτό και σκοπός της πνευματικής ζωής είναι η μέθεξη του Αγίου Πνεύματος, δια του οποίου γινόμαστε ζωντανά μέλη της Εκκλησίας, ζωντανά μέλη του Σώματος του Χριστού και έχουμε κοινωνία με τον Τριαδικό Θεό.

Η χριστολογία που δεν οδηγεί στην μέθεξη του Παναγίου Πνεύματος, μέσα στο πραγματικό Σώμα του Χριστού, είναι θεωρητική και δεν ωφελεί. Πρέπει να γίνεται ανάλυση των χριστολογικών όρων, ακριβώς για να διασφαλίζεται ο τρόπος της θεραπείας και να υποδεικνύεται ο δρόμος για την κάθαρση, τον φωτισμό και την θέωση. Όταν, όμως, δεν οδηγή στην προσωπική μέθεξη του αγιασμού, τότε είναι ανώφελη.

Πεντηκοστή:η εορτή της Αγίας Τριάδος

 Πριν ο Χριστός αναληφθή στους Ουρανούς έδωσε εντολή στους Μαθητάς Του μετά την Ανάληψή Του να επιστρέψουν στα Ιεροσόλυμα και να παραμείνουν εκεί έως ότου ενδυθούν με δύναμη από τον Ουρανό. Έτσι, λοιπόν, τους έδωσε την επαγγελία ότι θα λάβουν το Άγιον Πνεύμα, για το οποίο μιλούσε κατά την διάρκεια της ζωής Του.

Η επαγγελία αυτή του Χριστού πραγματοποιήθηκε στους Μαθητάς πενήντα ημέρες μετά από το Πάσχα και δέκα ημέρες μετά από την Ανάληψή Του στους ουρανούς. Έτσι, στην Εκκλησία εορτάζουμε την εορτή της Πεντηκοστής, κατά την οποία τιμούμε την Αγία Τριάδα και την επομένη ημέρα πανηγυρίζουμε και δοξολογούμε το Άγιον Πνεύμα. Η εορτή, λοιπόν, της Πεντηκοστής είναι εορτή της Αγίας Τριάδος.

Πεντηκοστήν ἑορτάζομεν καί Πνεύματος ἐπιδημίαν

 

Πεντηκοστήν ἑορτάζομεν καί Πνεύματος ἐπιδημίαν

 καί προθεσμίαν ἐπαγγελίας καί ἐλπίδος συμπλήρωσιν·

καί τό μυστήριον ὅσον; ῾Ως μέγα τε καί σεβάσμιον.

Διό βοῶμέν σοι· Δημιουργέ τοῦ παντός,Κύριε, δόξα σοι”.

Αὐτόν τόν θαυμάσιο ὕμνο θέτει ἡ ᾿Εκκλησία μας σάν προπύλαιο στήν ἑορτή τῆς Πεντηκοστῆς. Καί σ᾿ αὐτόν ἀνακεφαλαιώνει τό “μέγα καί σεβάσμιον” μυστήριον, τό ὁποῖον πανηγυρίζει: Τήν συμπλήρωσι τῆς ἐλπίδος, τήν προθεσμία τῆς ἐπαγγελίας, τήν ἐπιδημία τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου. Γιατί πράγματι τό ἑορταζόμενο γεγονός, ἡ ἐπιφοίτησις τοῦ ἁγίου Πνεύματος στούς ἀποστόλους τοῦ Χριστοῦ, ἀποτελεῖ τό τέλος καί τό ἐπιστέγασμα ὅλου τοῦ ἔργου τῆς σωτηρίας. ῞Ολο τό ἔργο τοῦ Χριστοῦ, ἡ ἔλευσις, ἡ διδασκαλία, τό πάθος, ἡ ἀνάστασις, ἡ ἀνάληψις ἀπέβλεπαν σ᾿ αὐτό· στήν ἔλευση τοῦ ἁγίου Πνεύματος στόν κόσμο, στήν νέα δημιουργία. ᾿Ακριβῶς γιά τό λόγο αὐτό στό τροπάριο πού ἀκούσαμε καί σέ ὅλη τήν ὑμνογραφία τῆς Πεντηκοστῆς ἀνυμνεῖται ὁ δημιουργός τοῦ παντός, ὁ Πατήρ, πού διά τοῦ Λόγου, τοῦ Υἱοῦ τῆς ἀγάπης Του, ἐν ἁγίῳ Πνεύματι δημιουργεῖ τόν κόσμο, ἀναδημιουργεῖ, ξανακτίζει τήν κτίσι καί τήν μεταβάλλει σέ νέα, τήν ἀνακαινίζει.

Πεντηκοστή: Τα γενέθλια της Εκκλησίας

 

Η μεγάλη εορτή της Πεντηκοστής, την οποία η Εκκλησία μας εορτάζει και πανηγυρίζει λαμπρά, φέρνει στη σκέψη όλων ημών των πιστών το τρίτο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, το Πνεύμα το Άγιο, τον Παράκλητο κι αυτό διότι, το Θείο Αυτό Πρόσωπο είναι ο πρωτοστάτης αυτής της εορτής. Η κάθοδός Του στον κόσμο την ευλογημένη εκείνη ημέρα της Πεντηκοστής, στο υπερώο της Ιερουσαλήμ σήμανε μια νέα εποχή για την πορεία του κόσμου και την ιστορία της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους.

Η έννοια του Ψυχοσάββατου στη ζωή της Ορθοδόξου Εκκλησίας

 Ο άνθρωπος δεν είναι μόνο σώμα που βλέπομε να ζει, να κινείται, να εργάζεται, να χαίρεται, να υποφέρει, να γηράσκει και να πεθαίνει.

Είναι και η ψυχή η αθάνατη, που ευρίσκεται ενωμένη με το σώμα, όσο εκείνο ζη. Όταν όμως πεθάνει το σώμα, η ψυχή ζη, υπάρχει και παραμένει αθάνατη.

Είναι πνευματική υπόσταση, αιώνια και μεταφέρεται στον αόρατο κόσμο των πνευμάτων,αλλάζει δηλαδή κατάσταση και τρόπο ύπαρξης Και η Εκκλησία, σαν φιλόστοργη μητέρα, δεν είναι μόνο για όσους ζουν στον κόσμο τούτο, αλλά και για τα παιδιά της που πέθαναν και η ψυχή των βρίσκεται στον πνευματικό κόσμο.

Μήνυμα Σεβασμιωτάτου Τοποτηρητοῦ Μητροπολίτου πρός τούς μαθητές καί τίς μαθήτριες πού ἑτοιμάζονται γιά τίς Πανελλήνιες ἐξετάσεις

 Ἀγαπητά μου παιδιά,

Ὡς Τοποτηρητής τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας ἔχω τήν δυ­να­τότητα νά ἐπικοινωνήσω μαζί σας μέ τήν εὐκαιρία τῶν Πανελληνίων ἐξετάσεων γιά νά σᾶς εὐχηθῶ νά ἔχετε ἐπιτυχίες στούς στόχους σας.

Ἀσφαλῶς ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι αὐτή ἡ περίοδος τῆς ζωῆς σας εἶναι σημαντική γιά δύο βασικούς λόγους:

Πρῶτον, γιατί τελειώνει μιά περίοδος μαθητείας στήν Μέση Ἐκπαίδευση, μέ τό πέρασμά σας μέσα ἀπό τήν ἐφηβεία καί ἀρχίζει μιά νέα περίοδος πού εἰσέρχεστε στήν κοινωνία μέ ἄλλες προϋποθέσεις. 

Τα Ψυχοσάββατα μέσα στη ζωή της Εκκλησίας, του μακαριστού Μητροπολίτου Φλωρίνης κυρού Αυγουστίνου Καντιώτου

 H Eκκλησία μας, αγαπητοί μου, προσεύχεται πάντοτε, προσεύχεται κι αυτή την ώρα. Προσεύχεται εντόνως. στην αγία Γραφή υπάρχει προτροπή του Kυρίου ημών Iησού Xριστού, που μας συνιστά την έντονο προσευχή· «Aγρυπνείτε», λέει, «εν παντί καιρώ δεόμενοι ίνα καταξιωθείτε εκφυγείν πάντα τα μέλλοντα γίνεσθαι και σταθείναι έμπροσθεν του υιού του ανθρώπου» (Λουκ. 21,36). «Γρηγορείτε και προσεύχεσθε», λέει επίσης ο Kύριος (Mατθ. 26,41). Kαι ο απόστολος Παύλος συμβουλεύει· «Aδιαλείπτως προσεύχεσθε» (Α΄ Θεσ. 5,17). 

Οδοιπορικό στο πλημυρισμένο εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας Μαύρικα Αγρινίου (φωτογραφίες)

 

Η Αγία Τριάδα Μαύρικα είναι από τα σημαντικότερα αξιοθέατα στη περιοχή του Αγρινίου. Αποφασίσαμε λοιπόν να την επισκεφτούμε.Χωματόδρομος "πατημένος" και αρκετά βατός..Σε κάποια σημεία στενεύει. Υπό καλές καιρικές συνθήκες ένα ΙΧ εννιά θέσεων η ένα μικρό λεωφορείο "βγαίνει"..Δυστυχώς δεν υπάρχει άσφαλτος που θα έλυνε αυτό το πρόβλημα!Ένα απλό ΙΧ πάει άνετα ως εκεί.Για αυτό μη διστάσετε να επιχειρήσετε αυτή τη μικρή βόλτα.( Mε καλό καιρό)Δεν υπάρχει περίπτωση να χαθείτε. Η σήμανση είναι σχετικά καλή. Δύσκολα χάνεις τον προσανατολισμό σου στους "διαπλεκόμενους" αγροτικούς δρόμους.Σε άλλα σημεία βέβαια οι πινακίδες θέλουν λίγη..διόρθωση.

Θεός: η ελπίδα , η παρηγοριά και το στήριγμα του κάθε ανθρώπου, του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού

 

«Η χωρίς πλάνη θεωρία των όντων χρειάζεται ψυχή απαλλαγμένη από τα πάθη.Μια τέτοια ψυχή λέγεται Ιερουσαλήμ, τόσο για την ολοκληρωμένη αρετή της, όσο και για την άυλη γνώση της, η οποία έρχεται όχι με την απουσία των παθών μόνο, αλλά ακόμη και των φαντασιών των αισθητών.

Χωρίς πίστη, ελπίδα και αγάπη, ούτε κανένα κακό καταργείται εντελώς, ούτε κανένα καλό κατορθώνεται. Η πίστη πείθει το νου που πολεμάει να προσφεύγει στο Θεό και του ετοιμάζει όλα τα πνευματικά όπλα για θάρρος και ενίσχυση. Η ελπίδα του γίνεται αψευδής εγγυητής της θείας βοήθειας και του υπόσχεται την κατανίκηση των δαιμονικών δυνάμεων. Η αγάπη τον κάνει δυσκολομετακίνητο, ή μάλλον τελείως ακίνητο από τη στοργή του Θεού κι όταν πολεμείται, προσηλώνοντας στο θείο πόθο όλη του τη φυσική δύναμη.

Κυριακή των Αγίων 318 Θεοφόρων Πατέρων

 

Την περαμένη Κυριακή αγαπητοί εν Χριστω αδελφοί, Κυριακή προ της Πεντηκοστής,  η Αγία μας Εκκλησία προβάλλει ως παράδειγμα προς μίμηση για όλους εμάς τους χριστιανούς, τους 318 θεοφόρους Πατέρες, οι οποίοι συνεκρότησαν την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια της Βιθυνίας το 325 μ.Χ. και ομολόγησαν την πίστη των Προφητών και Αποστόλων. 

     Πολλά οφείλει η Εκκλησία μας στους Πατέρες γιατί εκείνοι με τη θεολογική θεωρία και την αγία τους ζωή εστερέωσαν μέσα σε εποχή πνευματικών αμφισβητήσεων και αμφιβολιών την πίστη και την πράξη της Εκκλησίας. Καθαρίσθηκαν πρώτα για να καθαρίσουν, έγιναν σοφοί για να κάνουν τους άλλους σοφούς, έγιναν φως για να φωτίζουν, αγιάσθηκαν για να αγιάσουν

Ιερά Αγρυπνία στον Ιερό μας Ναό σήμερα το βράδυ

  

 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΜΑΣ

Επί τη χαρμοσύνω εορτή της Αποδόσεως του Πάσχα, στον Ιερό μας Ναό, σήμερα το βράδυ θα τελεσθεί Ιερά Αγρυπνία έως της 00:30 πμ πρωινή της Τετάρτης. Προσκαλούνται άπαντες οι ευσεβείς Χριστιανοί

Γραπτό θείο κήρυγμα Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κκ Ιεροθέου για την Κυριακή του Τυφλού

 

Τό θαῦμα τῆς δημιουργίας

 

«ἔπτυσε χαμαί καί ἐποίησε πηλόν ἐκ τοῦ πτύσματος καί ἐπέχρισε τόν πηλόν ἐπί τούς ὀφθαλμούς τοῦ τυφλοῦ» (Ἰω. θ', 6)

 

Ἀγαπητοί ἀδελφοί,

Ὁ τυφλός τοῦ σημερινοῦ εὐαγγελικοῦ ἀναγνώσματος δέν εἶχε ἁπλῶς μιά πάθηση στά μάτια πού τοῦ στεροῦσε τήν δυνατότητα νά βλέπη, ἀλλά ἦταν ἐκ γενετῆς τυφλός. Αὐτό σημαίνει ὅτι ἦταν ἀόμματος, δηλαδή, ὄχι μόνον δέν εἶχε τήν αἴσθηση τῆς ὁράσεως, ἀλλά δέν εἶχε καθόλου μάτια. Ἔτσι, ὁ Χριστός ἔκανε καί τά δυό. Ἀφ᾿ ἑνός μέν τοῦ δημιούργησε ὀφθαλμούς, ἀφ᾿ ἑτέρου δέ τοῦ ἔδωσε τήν δύναμη τῆς ὁράσεως.

Εγγραφές στις Κατασκηνώσεις της Ιεράς Μητροπόλεως

 

Με τη Χάρη του Θεού και την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Τοποτηρητού της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας, Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιεροθέου θα λειτουργήσουν οι Κατασκηνώσεις της Ιεράς Μητροπόλεως, στις παραθαλάσσιες εγκαταστάσεις της περιοχής Ρίζα Αντιρρίου.
 
Οι Κατασκηνωτικές Περίοδοι για το καλοκαίρι του 2022 είναι οι εξής:
 
Α’ ΠΕΡΙΟΔΟΣ: για αγόρια Δημοτικού: 5 - 15 Ιουλίου.
Β’ ΠΕΡΙΟΔΟΣ:  για κορίτσια Δημοτικού:  15 – 25 Ιουλίου.
Γ’ ΠΕΡΙΟΔΟΣ: για κορίτσια Γυμνασίου-Λυκείου: 25 Ιουλίου–3 Αυγούστου.
Δ’ ΠΕΡΙΟΔΟΣ:  για αγόρια Γυμνασίου – Λυκείου:  16 – 27 Αυγούστου.
 
Για δηλώσεις συμμετοχής και πληροφορίες μπορείτε να απευθύνεστε στα Γραφεία της Ιεράς Μητροπόλεως στο Μεσολόγγι, τηλ. 2631022322 (εσωτ. 2 και 5).
 
Οι ΕΓΓΡΑΦΕΣ στις Κατασκηνώσεις θα πραγματοποιηθούν ως εξής:
Στο ΑΓΡΙΝΙΟ, στο Γραφείο του Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος την Τετάρτη 8 Ιουνίου και ώρες 09:00’-13:00’ και 18:00’ – 20:00’.
Λόγω του περιορισμένου αριθμού των θέσεων θα τηρηθεί αυστηρώς σειρά προτεραιότητος.
Οι εγγραφές θα συνεχιστούν την Τετάρτη 15 Ιουνίου και την Τετάρτη 22 Ιουνίου, ώρες 09:00’ – 13:00’.
 
Στο ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ, στα Γραφεία της Ιεράς Μητροπόλεως την Πέμπτη 9 Ιουνίου και ώρες 09:00’-13:00’ και 17:00’ – 18:00’.
Λόγω του περιορισμένου αριθμού των θέσεων θα τηρηθεί αυστηρώς σειρά προτεραιότητος.
Οι εγγραφές θα συνεχιστούν την Πέμπτη 16 Ιουνίου και την Πέμπτη 23 Ιουνίου και ώρες 09:00’-13:00’.

Κυριακή του Τυφλού. Συναξη πάντων των Αιτωλία και Ακαρνανία Αγίων

 

«… Την Ορθοδοξία μας ως Έλληνες την οφείλουμε στον Χριστό και τους Αγίους Μάρτυρες και Πατέρες της Εκκλησίας μας…». Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Γράφει ο Καθηγητής, Χρήστος Γερ. Σιάσος

 Κυριακή του Τυφλού, και 6η μετά από την Κυριακή του Θωμά, με Συνοδική απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, γίνεται  κοινός εορτασμός όλων των  Αιτωλοακαρνάνων  Αγίων. Η τοπική μας Εκκλησία, Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας,  τιμά  ιδιαιτέρως τους Αγίους μας κάθε χρόνο σύμφωνα με  το πρόγραμμα της Μητροπόλεως. 

Όλοι μας είναι καλό να συνεορτάσουμεμε λαμπρότητα και ιεροπρέπεια τη μνήμη των Αγίων μαςτην ημέρα αυτή. Ιδιαιτέρως σε μια εποχή, όπως η σημερινή, που στερείται ουσιαστικών προτύπων ζωής και θα πρέπει να έχουμε τις Αγίες αυτές μορφές ως φωτεινούς οδοδείκτες στη ζωή μας. 

Στην εποχή που ζούμε χρειάζεται να πλησιάσουμε περισσότερο την Εκκλησία μας. Η Πατρίδα μας περνά  δύσκολους καιρούς και όπως την εποχή που έζησαν οι Άγιοί μας υπήρχαν προβλήματα έτσι και σήμερα υπάρχουν πολλά προβλήματα με την σημερινή τους μορφή.  Ο Άγιος Παΐσιοςο Αγιορείτης μας λέει:«… Την Ορθοδοξία μας ως Έλληνες την οφείλουμε στον Χριστό και τους Αγίους Μάρτυρες και Πατέρες της Εκκλησίας μας…».

Ο άγιος γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης συνομιλεί με τον Αγιο Ιωάννη το Ρωσο

 

Ο Γέροντας Ιάκωβος τακτικά επισκεπτόταν τον Άγιο Ιωάννη το Ρώσο κυρίως πηγαίνοντας για την Αθήνα για τους γιατρούς που τον παρακολουθούσαν: «Κάποτε, έλεγε, πήγα και βλέπω τον Άγιο ζωντανό μέσα στη λάρνακά του. Του λέω:

–Άγιε μου πώς περνούσες στη Μικρά Ασία, τι αρετές είχες και αγίασες;

Θαύμα του Αγιου Ιωάννου του Ρώσσου με εναν άπιστο καρκινοπαθή ιατρό

 

Στην Λίμνη της Ευβοίας ζούσε και εργαζόταν ένας γιατρός που ονομαζόταν Μαντζώρος. Σαν γιατρός ήταν πολύ καλός, αλλά δεν πίστευε στο Χριστό και μάλιστα δεν ήθελε να ακούει συζητήσεις σχετικές με την θρησκεία και την ψυχή. Καταφερόταν εναντίον της θρησκείας και οι απόψεις του ήταν σκληροπυρηνικές στο θέμα του Χριστιανισμού.

Σύντομος βίος του Οσίου Ιωάννου του Ρώσσου του νέου ομολογητού

 

Σαν πιθανότερη χρονολογία της γέννησής του είναι το έτος 1690. Και τούτο γιατί στους πολέμους που άρχισαν το 1711 και τελείωσαν το 1718 είναι στρατιώτης του Τσαρικού Στρατού του Μεγάλου Πέτρου της Ρωσσίας. Τα Τουρκικά στρα­τεύματα ήσαν ακατάβλητα, βάδιζαν από νίκη σε νίκη, είχαν σπείρει τον τρόμο σ' όλα τα έθνη. Στρατιώτης ο Όσιος Ιωάννης μάχεται για να υπερασπισθεί την πατρίδα του, τη Ρωσσία. Γαλου­χημένος με τα νάματα της Ορθοδοξίας από τους Χριστιανούς γονείς του, τον συγκλονίζει η φρίκη του πολέμου, τα χιλιάδες παλληκάρια, γυναικόπαιδα, γέροι που κείτονται νεκροί στο πέρασμα της λαίλαπας, της πολεμικής μανίας των εχθρών.Στις μάχες για την ανακατάληψη του Αζώφ με χιλιάδες άλλους συμπατριώτες του, αιχμαλωτίζε­ται και οδηγείται στην Κωνσταντινούπολη. Απ' εκεί στο Προκόπιο, κοντά στην Καισάρεια της Καππαδοκίας της Μ. Ασίας, στην κατοχή ενός Αγά που διατηρούσε στρατόπεδο των Γενιτσάρων.

Θαύματα του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου

 

Αλλαγή των αμφίων.

“…Ο Άγιος ζητάει μόνος του  να του αλλάξουμε τα άμφια.Τότε μπορούμε να ανοίξουμε και την λάρνακα.Η η λάρνακα  δεν ανοίγει όποτε εμείς θελήσουμε, αλλά όταν θέλει ο Άγιος.Πως ειδοποιεί γιά την αλλαγή των αμφίων του; Νά, έρχεται π.χ. σε μιά καλή ψυχή και λέει στον ύπνο (σέ διάφορα μέρη, στην Ν. Υόρκη, στην Αυστραλία, στην Θεσσαλονίκη), έλα να με χαιρετήσης, είμαι ο Ιωάννης από την Ρωσία’ έλα στην εκκλησία μου και να πης στον Ιερέα ήρθε ο καιρός να μου αλλάξουν τους χιτώνες. Έτσι έγινε το 1937, το 1955, το 1977 που έγινα αποδέκτης εγώ. Επήρα εγώ τίς πληροφορίες από πιστούς.Το 2005 ξαναζήτησε ο Όσιος να γίνη αλλαγή αμφίων μετά 28 χρόνια που πέρασαν από το 1977.

Η Θεία Λάρναξ των Λειψάνων σου, Ιωάννη πάτερ Όσιε, Ιάματα πηγάζει τοις πιστοίς...»

 

Δεύτε προσκυνήσωμεν, πιστοί, και μετ' ευλαβείας και πόθου κατασπαζόμενοι, 

λείψανον περίσεπτον και πανυπέρτιμον, Ιωάννου θεόφρονος, αγνίσωμεν χείλη, 

όμματα και μέτωπα, και ικετεύσωμεν, όπως και ημάς αξιώση,

 τέλους σωτηρίου και θείου, ταις αυτού προς Κύριον δεήσεσιν.

Ιερά Αγρυπνία στον Ιερό μας Ναό την προσεχή Τρίτη το βράδυ

 

 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΜΑΣ

Επί τη χαρμοσύνω εορτή της Αποδόσεως του Πάσχα, στον Ιερό μας Ναό, την Τρίτη 31 Μαίου 2022 και περί ώραν 22:00 θα τελεσθεί Ιερά Αγρυπνία έως της 00:30 πμ πρωινή της Τετάρτης. Προσκαλούνται άπαντες οι ευσεβείς Χριστιανοί

Ιερά Παράκληση την προσεχή Κυριακή στην Ενορία μας

 

Προσκύνημα στην Ιερά Μονή Φανερωμένης Λευκάδος και στην Ιερά Μονή Αγίου Δημητρίου Δρυμού Βονίτσης

Tην πρώτη για τη φετινή χρονιά προσκυνηματική εκδρομή, διοργάνωσε ο Ιερός μας Ναός την Κυριακή 15 Μάϊου 2022 με τη συμμετοχή 53 ατόμων στις Ιερές Μονές Παναγίας Φανερωμένης Λευκάδος και Αγίου Δημητρίου Δρυμού Βονίτσης

    Πιο αναλυτικά στις 14:00μμ το μεσημέρι συγκεντρωθήκαμε στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου και μέσω Αμφιλοχίας  φθάσαμε στις 16:00 το απόγευμα  στην ανδρική κοινοβιακή Ιερά Μονή Παναγίας Φανερωμένης Λευκάδος. Εκεί  προσκυνήσαμε την θαυματουργή Ιερά Εικόνα της Παναγίας της Φανερωμένης, τα Ιερά Λείψανα πολλών Αγίων της Εκκλησίας μας και τελέσαμε Ιερά Παράκληση ενώπιον της Ιεράς Εικόνος  
    Ύστερα από τον απογευματινό μας καφέ στην πόλη της Λευκάδος πήραμε το δρόμο της επιστροφής με άφιξη στην Ιερά Μονή Αγίου Δημητρίου Δρυμού Βονίτσης, όπου προσκνήσαμε την Ιερά εικόνα του Αγιου Δημητρίου και τελέσαμε Ιερό Τρι΄σαγιο ενώπιον του τάφου του μακαριστού π Παγκρατίου Μπόμπολη, καθηγουμένη της Ιερας Μονής. Δεχθήκαμε την αβραμιαία φιλοξενία της γερόντισσας της Ιεράς Μονής και επιστρέψαμε στο χωρίο μας περίπου στις 21:30 το βράδυ γεμάτοι πνευματικά εφόδια και πολλές εμπειρίες από την εκδρομή που διοργάνωσε ο Ιερός μας Ναός.

 

Γραπτό θείο κήρυγμα Σεβασμιωτάτου Τοποτηρητού Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κκ Ιεροθέου για την Κυριακή των Μυροφόρων

 Ο Αναστάς και οι Μυροφόρες

 

«ἠγόρασαν ἀρώματα ἵνα ἐλθοῦσαι ἀλείψωσιν αὐτόν»

(Μαρκ. ιστ’, 1)

 

Αγαπητοί αδελφοί,

Οι Μυροφόρες γυναίκες όχι μόνον αξιώθηκαν να δουν τους αγγέλους και να πληροφορηθούν πρώτες αυτές την Ανάσταση του Χριστού, αλλά πρώτες αξιώθηκαν να δουν τον Αναστάντα Χριστό. Αυτό αποτελεί γεγονός μεγάλης σημασίας και σπουδαιότητος.

Πάντως, προξενεί θαυμασμό ότι η πρώτη εμφάνιση του αναστάντος Χριστού έγινε στις γυναίκες και όχι στούς μαθητάς. Το θέμα αυτό έχει την εξήγησή του.

Κατά τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά η ανάσταση του Χριστού είναι η ανανέωση της ανθρωπίνης φύσεως, η αναζώωση, η ανάπλαση και η προς την ζωη την αθάνατη επανέλευση του Αδάμ, ο οποίος δια της αμαρτίας και του θανάτου είχε εξορισθή στην γη. Όπως τον Αδάμ δεν τον είδε κανείς, όταν δημιουργήθηκε, αφού δεν υπήρχε τότε κανείς  άλλος, παρά μόνον η Εύα (πρώτη) μετά την δημιουργία της, έτσι και τώρα τον νέο Αδάμ, τον Χριστό δεν τον είδε κανείς, όταν αναστήθηκε, αλλά μετά την Ανάστασή Του πρώτες τον είδαν οι Μυροφόρες γυναίκες.

Προσκυνηματική εκδρομή της Ενορίας μας

Ο Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Παραβόλας, διοργανώνει μονοήμερη προσκυνηματική εκδρομή την Κυριακή 15 Μάϊου 2022 κατά το ακόλουθο πρόγραμμα

ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΤΕΡΑ

Αναχώρηση από την Παραβόλα στις 14:00 μμ και άφιξη στη Λευκάδα και συγκεκριμένα στην Ιερά Μονή Παναγίας Φανερωμένης.  Τέλεση Ιεράς Παρακλήσεως ενώπιον τη θαυματουργού εικόνας της Υπεραγίας Θεοτόκου . Ξενάγηση στην Ιερά Μονή και προσκύνηση των Ιερών Λειψάνων που φυλάσσονται στην Ιερά Μονή.

Εν συνεχεία άφιξη στην πόλη της Λευκάδος ( ελεύθερος χρόνος για  καφέ )  και αναχώρηση για την Ιερά Μονή Αγίου Δημητρίου Δρυμού Βονίτσης - προσκύνημα στην Ιερά Μονή και τέλεση τρισαγίου επί του μνήματος του μακαριστού Γέροντος Παγκρατίου και εν συνεχεία επιστροφή στο χωριό.

Τιμή εισιτηρίου κατ άτομο 12 €